ماده ۵۵۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ماده ۵۵۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): هر کس اشیاء و لوازم و همچنین مصالح و قطعات آثار فرهنگی - تاریخی را از موزه‌ها و نمایشگاه‌ها، اماکن تاریخی و مذهبی و سایر اماکن که تحت حفاظت یا نظارت دولت است سرقت کند یا با علم به مسروقه بودن اشیای مذکور را بخرد یا پنهان دارد در صورتی که مشمول مجازات حد سرقت نگردد علاوه بر استرداد آن به حبس از یک تا پنج سال محکوم می‌شود.

مواد مرتبط

توضیح واژگان

پیشینه

سابقاَ قانونگذار در بند ۲ ماده ۱۲۷ مکرر قانون مجازات عمومی الحاقی ۱۳۴۷، سرقت اموال تاریخی را به‌ طور خاص مورد جرم انگاری قرار داده بود.[۹]

نکات تفسیری دکترین ماده ۵۵۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

قانونگذار در ماده ۵۵۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)، سرقت اموال فرهنگی-تاریخی از مکان‌هایی مانند موزه‌ها و سایر اماکن که تحت حفاظت یا نظارت دولت است و خرید یا اخفای این آثار را جرم محسوب نموده‌ است،[۱۰] بنابراین مطابق ماده، سرقت اموال مذکور از موزه‌ها یا اماکن شخصی، مشمول این ماده نخواهد بود.[۱۱]

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۵۵۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

  1. سرقت اشیاء، لوازم، مصالح و قطعات آثار فرهنگی-تاریخی از مکان‌های تحت حفاظت یا نظارت دولت جرم محسوب می‌شود.
  2. خریدن یا پنهان کردن اشیاء مسروقه با علم به مسروقه بودن نیز مشمول مجازات است.
  3. مکان‌های مشمول ماده ۵۵۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) شامل موزه‌ها، نمایشگاه‌ها، اماکن تاریخی و مذهبی هستند.
  4. اگر جرم انجام شده شرایط حد سرقت را نداشته باشد، مجرم به حبس محکوم می‌شود.
  5. مجازات حبس برای این نوع سرقت یک تا پنج سال تعیین شده‌است.
  6. علاوه بر حبس، مجرم موظف به استرداد اشیاء مسروقه است.

انتقادات

  • بهتر بود قانونگذار «حرفه قرار دادن» این اعمال را به عنوان علل مشدده محسوب کرده و مجازات شدیدتری را برای این افراد لحاظ می‌کرد.[۱۲]
  • به نظر می‌رسد شرط سرقت از مکان خاص در متن ماده، منطقی به نظر نمی‌رسد، زیرا فلسفه وضع این قواعد، حمایت از آثار فرهنگی و تاریخی است و تفاوتی ندارد که از کدام مکان ربوده شوند.[۱۳]

پایان‌نامه‌های مرتبط

مقالات مرتبط

منابع

  1. محمدجعفر جعفری لنگرودی. مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد سوم). چاپ 4. گنج دانش، 1388.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6320340
  2. سیدجعفر بوشهری. حقوق جزا (جلد چهارم) (آرا و رویه های قضایی). چاپ 1. شرکت سهامی انتشار، 1387.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6362236
  3. نشریه داخلی کانون وکلای دادگستری مرکز، سال پنجم، شماره 17، خرداد ماه 1375. چاپ رشدیه، 1375.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1319432
  4. مهدی شهرکی. تحولات کیفرشناسی در قانون جزایی ایران. فصلنامه قانونیار شماره 6 تابستان 1397، 1397.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6656432
  5. احمد حاجی ده آبادی. تأملی پیرامون مجازات حبس در نظام حقوقی ایران. مطالعات فقه و حقوق اسلامی شماره 4 تابستان 1390، 1390.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 5075160
  6. علیرضا باریکلو. حقوق مدنی (جلد هفتم) (عقود معین-بخش دوم) (عقود مشارکتی، توثیقی و غیر لازم). چاپ 1. مجد، 1388.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6666172
  7. سیدجلال الدین مدنی. حقوق مدنی (جلد سوم) (مسئولیت مدنی، ضمان قهری، سقوط تعهدات، شرایط ضمن عقد). چاپ 1. پایدار، 1383.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6666176
  8. احسان داودیان. حقوق زندانی در ایران و اسناد بین المللی. چاپ 1. مجد، 1395.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6656592
  9. عباس زراعت. قانون مجازات اسلامی در نظم حقوقی کنونی (همراه با فهرست تفصیلی عناوین مجرمانه). چاپ 4. ققنوس، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 716400
  10. حسین میرمحمدصادقی. حقوق جزای اختصاصی (جلد سوم) (جرایم علیه امنیت و آسایش عمومی) (مطالعه تطبیقی). چاپ 17. میزان، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 434672
  11. عباس زراعت. قانون مجازات اسلامی در نظم حقوقی کنونی (همراه با فهرست تفصیلی عناوین مجرمانه). چاپ 4. ققنوس، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 716416
  12. گزیده‌ای از پایان‌نامه‌های علمی در زمینه حقوق جزای اختصاصی (جلد دوم). چاپ 1. جنگل، 1387.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1231492
  13. عباس زراعت. حقوق جزای اختصاصی (جلد دوم) (جرایم علیه اموال و مالکیت). چاپ 1. فکرسازان، 1385.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1789392