ماده ۶۹۴ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ماده ۶۹۴ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات):(اصلاحی ۱۳۹۹/۲/۲۳)- هر‌کس در منزل یا مسکن دیگری به عنف یا تهدید وارد شود به مجازات از سه ماه تا یک سال و شش ماه حبس محکوم خواهد شد و در صورتی که مرتکبین دو نفر یا بیشتر بوده و لااقل یکی از آن‌ها حامل سلاح باشد به حبس از شش ماه تا سه سال محکوم می‌شوند.

مواد مرتبط

توضیح واژگان

  • حبس: به معنای محدود کردن فرد از رفت و آمد و جلوگیری از تصرفات او، آن گونه که خودش می‌خواهد، است.[۳]
  • سلاح: در لغت فارسی به معنای آلت جنگیدن و ساز جنگ به کار رفته است، همچنین به وسیله ای که برای حمله یا دفاع به کار می رود نیز گفته می شود.[۴]

پیشینه

سابقاً در ماده ۲۶۶ قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴، ورود به عنف یا تهدید در منزل یا مسکن دیگری، جرم تلقی شده بود.[۵]

نکات تفسیری دکترین ماده ۶۹۴ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

عنصر مادی این جرم، شامل ورود با عنف یا تهدید به منزل دیگری است، بنابراین اگر ورود فرد به منزل قهر آمیز نباشد، ولی عملیات بعدی او برای ادامه تصرف همراه با عنف و تهدید باشد، مشمول این ماده قرار نخواهد گرفت.[۶] منظور از «عنف» در این ماده، اِعمال رفتارهای خشونت‌آمیز است، اعم از اینکه این خشونت علیه اشخاص واقع شود مانند هل دادن و بستن دست یا علیه اموال باشد مانند تخریب دیوار؛ فلذا ورود به حیله و تقلب یا از طریق درب باز، مشمول ماده قرار نخواهد گرفت،[۷] البته برخی دیگر این تفسیر را منطقی ندانسته و عنف را اعم از عنف مادی و معنوی می‌دانند،[۸] به اعتقاد این گروه مواردی مانند ورود با کلید تقلبی یا پنهان شدن در صندوق عقب ماشین، مشمول این ماده قرار می‌گیرد.[۹] همچنین اگر مالک برای تصرف ملک غصب شدهٔ خودش، با عنف وارد منزل شود، جرم موضوع این ماده محقق نشده‌ است، اما اگر ملک به نحو قانونی در اختیار مستأجر باشد، ورود موجر همراه با اعمال خشونت‌آمیز، مشمول ماده خواهد بود.[۱۰]

عبارات «منزل» یا «مسکن» مذکور در ماده ۶۹۴ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) نیز، در تلقی عرفی مترادف هستند؛ مگر اینکه بگوییم «مسکن»، ناظر به محل سکونت دائمی و «منزل»، عبارت از محل سکونت موقت است.[۱۱] صرف اینکه محلی مهیا برای سکونت باشد برای صدق عنوان منزل یا مسکن، کفایت می‌کند و حضور بالفعل افراد حین ورود لازم نیست.[۶]

به لحاظ عنصر معنوی، احراز سوء نیت عام به معنای علم و عمد مرتکب در رفتار مجرمانه کفایت می‌کند و نیازی به احراز سوء نیت خاص نیست، البته اگر به‌ طور کلی «قصد هتک حرمت منزل دیگری» وجود نداشته باشد مانند اینکه ورود به منزل با قصد نجات زنی که تحت شکنجه شوهرش قرار دارد بوده، جرمی واقع نشده‌ است.[۱۲] لازم به ذکر است که اگر ورود با عنف، مقدمه ارتکاب جرم دیگری مانند قتل یا آدم‌ربایی باشد، قواعد تعدد جرم اجرا خواهد شد.[۱۳]

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۶۹۴ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

  1. ورود به منزل یا مسکن دیگری با استفاده از عنف یا تهدید جرم محسوب می‌شود.
  2. مجازات این جرم حبس از شش ماه تا سه سال است.
  3. اگر مرتکبان دو نفر یا بیشتر باشند و حداقل یکی از آن‌ها حامل سلاح باشد، مجازات مشابهی در نظر گرفته می‌شود.
  4. استفاده از سلاح توسط یکی از مرتکبان موجب تشدید شرایط جرم می‌شود.
  5. قانون به تأثیر تعداد مرتکبان و استفاده از سلاح توجه دارد.

انتقادات

بهتر بود قانونگذار در ماده ۶۹۴ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)، عدم اجازه و رضایت صاحب ملک را شرط تحقق این جرم می‌دانست نه به کار بردن عنف یا تهدید، چرا که قید اخیر به زعم برخی، مواردی مانند ورود با حیله یا تقلب را از شمول ماده خارج می‌کند.[۱۴]

رویه‌های قضایی

پایان‌نامه و رساله‌های مرتبط

مقالات مرتبط

منابع

  1. عباس زراعت. قانون مجازات اسلامی در نظم حقوقی کنونی (همراه با فهرست تفصیلی عناوین مجرمانه). چاپ 4. ققنوس، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 716068
  2. مهدی شهرکی. تحولات کیفرشناسی در قانون جزایی ایران. فصلنامه قانونیار شماره 6 تابستان 1397، 1397.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6656432
  3. احسان داودیان. حقوق زندانی در ایران و اسناد بین المللی. چاپ 1. مجد، 1395.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6656592
  4. رسول عابد. حقوق کیفری سلاح (از شکل گیری حق داشتن سلاح تا خلع سلاح عمومی). چاپ 1. میزان، 1395.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6755328
  5. عباس زراعت. قانون مجازات اسلامی در نظم حقوقی کنونی (همراه با فهرست تفصیلی عناوین مجرمانه). چاپ 4. ققنوس، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6231336
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ عباس زراعت. شرح قانون مجازات اسلامی (جلد سوم) (بخش تعزیرات). چاپ 1. ققنوس، 1382.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 611264
  7. حسین میرمحمدصادقی. حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص). چاپ 7. میزان، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 358124
  8. حسین آقایی نیا. حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص- شخصیت معنوی). چاپ 4. میزان، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 536400
  9. حسین آقایی نیا. حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص- شخصیت معنوی). چاپ 4. میزان، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 536412
  10. حسین میرمحمدصادقی. حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص). چاپ 7. میزان، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 358152
  11. حسین میرمحمدصادقی. حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص). چاپ 7. میزان، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 358116
  12. عباس زراعت. شرح قانون مجازات اسلامی (جلد سوم) (بخش تعزیرات). چاپ 1. ققنوس، 1382.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 611272
  13. حسین آقایی نیا. حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص- شخصیت معنوی). چاپ 4. میزان، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 536464
  14. حسین میرمحمدصادقی. حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص). چاپ 7. میزان، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 358148
  15. سیدعلیرضا میرکمالی و سحر صالح احمدی. قانون مجازات اسلامی در نظم حقوقی کنونی (جلد دوم). چاپ 4. گالوس، 1400.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6320360