ماده ۶۹۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

ماده ۶۹۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): هر کس عالماً عامداً به قصد متهم نمودن دیگری آلات و اَدَوات جرم یا اشیایی را که یافت شدن آن در تصرف یک نفر موجب اتهام او می‌گردد بدون اطلاع آن شخص در منزل یا محل کسب یا جیب یا اشیایی که متعلق به اوست بگذارد یا مخفی کند یا به نحوی متعلق به او قلمداد نماید و در اثر این عمل شخص مزبور تعقیب گردد، پس از صدور قرار منع تعقیب یا اعلام برائت قطعی آن شخص، مرتکب به حبس از سه ماه تا یک سال و شش ماه یا تا (۷۴) ضَربه شلاق محکوم می‌شود.

• مشاهده ماده قبلی
• مشاهده ماده بعدی

پیشینه

در ماده ۲۶۹ مکرر قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴ نیز این جرم پیش‌بینی شده بود، با این تفاوت که در ماده مذکور، میزان مجازات متناسب با نوع جرم انتسابی (جنحه یا جنایت) بود. در قانون تعزیرات مصوب ۱۳۶۲ ماده ۱۴۲ و تبصره آن، با پیش‌بینی شرایط افترای عملی، جایگزین قانون قبلی شد.

نکات تفسیری دکترین ماده ۶۹۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

در این ماده، قانونگذار شرایط تحقق جرم افترای عملی را پیش‌بینی می‌کند، این جرم زمانی محقق می‌شود که شخصی به جای انتساب کتبی یا شفاهی جرم به دیگری، ادوات و اشیای اتهام آور را نزد او می‌گذارد یا به نحوی متعلق به او قلمداد می‌کند تا وی را در معرض اتهام قرار دهد. عنصر مادی این جرم شامل هر یک از رفتارهای «گذاردن»، «مخفی کردن» و «متعلق به غیر قلمداد نمودن» است. این جرم از نوع جرائم جرم مقید به نتیجه است، بدین معنا که اعمال فوق، زمانی جرم و قابل تعقیب هستند که منجر به این شوند که شخص تحت تعقیب قرار بگیرد؛ در غیر این صورت عمل از شمول ماده خارج است. همچنین این تعقیب باید منتهی به صدور قرار منع تعقیب یا حکم برائت شود تا بتوان مفتری را مشمول این ماده قرار داد. به لحاظ عنصر روانی نیز لازم است مرتکب با اراده و اختیار خود و علم به اینکه اشیای مذکور ماهیت اتهام آور دارند آن را در تصرف شخص مقابل قرار دهد. (سوء نیت عام)همچنین این عمل باید با قصد «متهم نمودن شخص مذکور» باشد؛ بنابراین اگر قاچاقچی یا قاتل حین فرار، آلت جرم را در خانه دیگری بیاندازد به دلیل فقدان سوء نیت خاص، قابل مجازات نیست.

مواد مرتبط

• ماده ۶۹۸ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)
• ماده ۷۰۰ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)
• ماده ۷۲۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)
• ماده ۲۶۹ مکرر قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴
• ماده ۱۴۲ قانون تعزیرات مصوب ۱۳۶۲

ماده ۲۶ و ۲۷ قانون مبارزه با مواد مخدر ماده ۱۷ قانون مجازات مرتکبین قاچاق مصوب ۱۳۱۳ ماده ۱۱ قانون راجع به جلوگیری از اجناس ممنوع الورود مصوب ۱۳۱۱ ماده ۵۷ قانون مجازات جرائم نیروهای مسلح مصوب ۱۳۷۱

مقالات مرتبط

• اشتباه در شخص در جرایم علیه تمامیت معنوی اشخاص با رویکردی به نظریه شرّ انتقال یافته
• معناشناسی حق معنوی در گفتمان حقوقی اسلام و ایران

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۶۹۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

1. انجام عمل باید آگاهانه و عمدی باشد.
2. قصد متهم نمودن دیگری شرط است.
3. اَعمال شامل گذاشتن، مخفی کردن یا متعلق نشان دادن اشیا است.
4. اشیا باید به نحوی باشند که یافتنشان باعث اتهام شود.
5. قرار منع تعقیب یا اعلام برائت قطعی، پیش‌شرط مسئولیت‌پذیری مرتکب است.
6. مجازات شامل حبس یا شلاق است.
7. مجازات حبس از سه ماه تا یک سال و شش ماه تعیین شده‌است.
8. امکان محکومیت به تا ۷۴ ضربه شلاق وجود دارد.