ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)
ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): هرگونه حمله یا مقاومتی که با علم و آگاهی نسبت به مأمورین دولت در حین انجام وظیفه آنان به عمل آید تمرد محسوب میشود و مجازات آن به شرح ذیل است:
- هرگاه متمرد به قصد تهدید اسلحه خود را نشان دهد حبس از شش ماه تا دو سال.
- هرگاه متمرد در حین اقدام دست به اسلحه برد، حبس از یک تا سه سال.
- در سایر موارد حبس از سه ماه تا یک سال.
تبصره - اگر متمرد در هنگام تمرد مرتکب جرم دیگری هم بشود به مجازات هر دو جرم محکوم خواهد شد.
مواد مرتبط
- ماده ۶۰۶ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)
- ماده ۶۰۸ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)
- ماده ۱۶۱ قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴
توضیح واژگان
«تمرد» را میتوان هر شکلی از حمله یا مقاومت عملی نسبت به مأموران دولت در حال انجام وظیفه تعریف کرد.[۱] این تمرد، گاه در قالب حمله است و گاهی به شکل دفاع[۲] لذا تمرد دربردارنده عناصر زیر است:
- مقاومت شخص در برابر مأمور دولت
- وقوع مقاومت در حین انجام وظیفه مأمور دولت
- علم مرتکب به مأمور بودن طرف مقابل
۴- علم مرتکب به در حال انجام وظیفه بودن مأمور دولت[۳]
همچنین اطلاق واژه «وظیفه»، شامل اعمال حاکمیت و تصدی میشود.[۴] البته لفظ مأموران دولت، شامل مأموران شهرداری نبوده و این گروه، قوانین خاص خود را دارند.[۵]
پیشینه
ماه ۱۶۰ قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴ ماده ۱۶۱ قانون مجازات عمومی مصوب 1304[۶]
فلسفه و مبانی نظری
جرایم ارتکابی علیه مأمورین دولت از جمله اهانت یا تمرد نسبت به آنها را باید از جمله جرایم علیه آسایش عمومی دانست.[۷]برخی اهمیت این رفتار مجرمانه را در حدی میپندارند که آن را با حمله به حکومت و اقتدار آن، هم طراز دانسته و لذا در راستای تحکیم قدرت حاکمیت کلی، مجازات حمله کنندگان به مأمورین دولتی را امری الزامی میدانند.[۸]
نکات تفسیری دکترین ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)
در خصوص عنصر مادی این رفتار، باید آن را در خصوص حمله و مقاومت، نوعی فعل مثبت مادی تلقی کرد، البته گروهی تمرّد را با توجه به کیفیت وقوع آن جرم ناشی از فعل میدانند. همچنین باید این جرم را یک رفتار مجرمانه ساده تلقی کرد.[۹]
این ماده در خصوص تمرّد و توهین به اشخاص حقوقی ساکت است.[۱۰] همچنین رسیدگی به جرایم موضوع این ماده، در صلاحیت دادگاههای عمومی است مگر آنکه هر دو مرتکب و مجنی علیه، افراد نظامی بوده و موضوع جرم، مرتبط با وظایف نظامی آنان باشد که در این صورت، رسیدگی به این رفتار در صلاحیت محاکم نظامی است.[۱۱]
استفاده از اسلحه در این ماده، به معنای بکار بردن وسیله ای عادتاً کشنده میباشد و چنانچه مرتکب دست به آن ببرد باید آن را از کیفیات مشدّده عینی دانست.[۱۲]
نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)
محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است. |
- تمرد به معنای هرگونه حمله یا مقاومت آگاهانه نسبت به مأمورین در حال انجام وظیفه است.
- نشان دادن اسلحه به قصد تهدید: مجازات حبس از شش ماه تا دو سال.
- برداشتن اسلحه در حین اقدام: مجازات حبس از یک تا سه سال.
- در سایر موارد بدون استفاده از اسلحه: مجازات حبس از سه ماه تا یک سال.
- در صورت ارتکاب جرم دیگری هنگام تمرد، مجازات هر دو جرم اعمال میشود.
رویههای قضایی
در این خصوص میتوان به رأی شماره ۵۶۰–۱۳۱۹/۲/۲۹ دیوان عالی کشور اشاره کرد که به موجب آن تمرد و اهانت نسبت به نظامات اداره کل شهربانی، پایه وران و پاسبانهای کلانتری در حوزه مأموریت آنان ولو سرپرست نباشند، تمرد محسوب میشود.[۱۳]
- نظریه شماره ۷/۹۹/۱۲۸۲ مورخ ۱۳۹۹/۰۹/۲۲ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره نحوه رفتار دهیاری جهت کنترل و نظارت بر ساخت و ساز در داخل محدوده روستا
- رای دادگاه درباره ارزش اثباتی گزارش ضابط در بزه تمرد نسبت به مأمور دولت (دادنامه شماره ۹۳۰۹۹۷۰۲۲۱۴۰۰۴۶۳)
- رای دادگاه درباره اخلال در نظم عمومی حین تمرد نسبت به مأموران دولتی (دادنامه شماره ۹۴۰۹۹۷۰۲۲۰۵۰۰۰۵۹)
- رای دادگاه درباره اعتراض به رای غیابی در دادگاه تجدیدنظر (دادنامه شماره ۹۴۰۹۹۷۰۲۲۱۹۰۰۷۶۰)
- رای دادگاه درباره تخریب خودروی نیروی انتظامی حین تعقیب (دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۰۲۲۲۲۰۱۳۹۶)
- رای دادگاه درباره تمرد نسبت به مأمورین بهداشت (دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۰۲۲۳۹۰۱۶۳۹)
- رای دادگاه درباره تهدید مأمور در حین تمرد (دادنامه شماره ۹۴۰۹۹۷۰۲۲۴۱۰۰۵۷۹)
- رای دادگاه درباره تمرد از دستور مأمور دولت از طریق امتناع از دریافت اخطاریه (دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۰۲۲۴۲۰۱۷۷۵)
- نظریه شماره ۷/۹۹/۱۸۹۹ مورخ ۱۴۰۰/۰۱/۳۱ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تأثیر تقلیل و تبدیل قانونی در اجرای مجازات اشد
مقالات مرتبط
- ارزیابی نحوهی تعیین مجازات تعدد مادی جرم در قانون کاهش مجازات حبس تعزیری
- دفاع پیشگیرانه در حقوق ایران
منابع
- ↑ محمدجعفر جعفری لنگرودی. مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد دوم). چاپ 4. گنج دانش، 1388. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 118140
- ↑ گزیدهای از پایاننامههای علمی در زمینه حقوق جزای اختصاصی (جلد اول). چاپ 1. جنگل، 1387. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 655952
- ↑ محمدجعفر جعفری لنگرودی. فرهنگ عناصرشناسی (حقوق مدنی، حقوق جزا). چاپ 1. گنج دانش، 1382. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1758892
- ↑ عباس زراعت. شرح قانون مجازات اسلامی (جلد دوم) (بخش تعزیرات). چاپ 2. ققنوس، 1388. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 376004
- ↑ عباس زراعت. شرح قانون مجازات اسلامی (جلد دوم) (بخش تعزیرات). چاپ 2. ققنوس، 1388. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 376692
- ↑ عباس زراعت. شرح قانون مجازات اسلامی (جلد دوم) (بخش تعزیرات). چاپ 2. ققنوس، 1388. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 376728
- ↑ ایرج گلدوزیان. حقوق جزای اختصاصی (جرایم علیه تمامیت جسمانی- شخصیت معنوی- اموال و مالکیت- امنیت و آسایش عمومی) (علمی-کاربردی). چاپ 13. دانشگاه تهران، 1386. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 429920
- ↑ گزیدهای از پایاننامههای علمی در زمینه حقوق جزای اختصاصی (جلد اول). چاپ 1. جنگل، 1387. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 655944
- ↑ گزیدهای از پایاننامههای علمی در زمینه حقوق جزای اختصاصی (جلد اول). چاپ 1. جنگل، 1387. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 655940
- ↑ حسین آقایی نیا. حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص- شخصیت معنوی). چاپ 4. میزان، 1389. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 533408
- ↑ گزیدهای از پایاننامههای علمی در زمینه حقوق جزای اختصاصی (جلد اول). چاپ 1. جنگل، 1387. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 655976
- ↑ محمدعلی اردبیلی. حقوق جزای عمومی (جلد دوم). چاپ 23. میزان، 1389. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 539284
- ↑ عباس زراعت. شرح قانون مجازات اسلامی (جلد دوم) (بخش تعزیرات). چاپ 2. ققنوس، 1388. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 376740