ماده ۳۹۸ قانون تجارت: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش |
فاطمه امیدی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''ماده | '''ماده ۳۹۸ قانون تجارت:''' [[قائم مقام تجارتی]] بدون اذن رئیس تجارتخانه نمیتواند کسی را در کلیه کارهای تجارتخانه نایب خود قرار دهد. | ||
*{{زیتونی|[[ماده ۳۹۷ قانون تجارت|مشاهده ماده قبلی]]}} | *{{زیتونی|[[ماده ۳۹۷ قانون تجارت|مشاهده ماده قبلی]]}} | ||
*{{زیتونی|[[ماده ۳۹۹ قانون تجارت|مشاهده ماده بعدی]]}} | *{{زیتونی|[[ماده ۳۹۹ قانون تجارت|مشاهده ماده بعدی]]}} | ||
نسخهٔ ۱ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۳۶
ماده ۳۹۸ قانون تجارت: قائم مقام تجارتی بدون اذن رئیس تجارتخانه نمیتواند کسی را در کلیه کارهای تجارتخانه نایب خود قرار دهد.
مواد مرتبط
نکات تفسیری دکترین ماده 398 قانون تجارت
عده ای از مفهوم مخالف ماده فوق چنین برداشت کرده اند که در انجام قسمتی از امور تجارتخانه، قائم مقام تجارتی می تواند بدون اذن رییس تجارتخانه کسی را نایب خود قرار دهد.[۱]
نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 398 قانون تجارت
 | محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است. |
- قائم مقام تجارتی باید اذن و اجازه از رئیس تجارتخانه برای تعیین نایب داشته باشد.
- محدودیت در اعطای نیابت: قائم مقام تجارتی نمیتواند به طور خودسرانه و بدون اجازه، نایبی را برای همه کارهای تجارتخانه منصوب کند.
- تأکید بر اختیارات رئیس تجارتخانه: رئیس تجارتخانه دارای حق تعیین اجازه در امور نیابت است.
- هدف از این ماده جلوگیری از تفویض اختیار نامناسب و حفظ کنترل و نظارت مؤثر بر تجارتخانه است.
مقالات مرتبط
منابع
- ↑ حسن حسنی. حقوق تجارت (مشتمل بر کلیه مباحث). چاپ 5. میزان، 1385. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2480776