ماده ۱۸۶ قانون تجارت

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ماده ۱۸۶ قانون تجارت: اگر دارایی شرکت نسبی برای تأدیه تمام قروض شرکت کافی نباشد هر یک از شرکاء به نسبت سرمایه که در شرکت داشته مسئول تأدیه قروض شرکت است.

مواد مرتبط

توضیح واژگان

  • دارایی شرکت: عبارت است مجموعه آورده‌های نقدی و غیر نقدی شرکا که با عنوان سرمایه در اداره ثبت شرکت‌ها و مالکیت‌های صنعتی و اداره ثبت اسناد و املاک اظهار و ثبت شده باشد.[۱] سرمایه شرکت، ممکن است به صورت نقدی یا غیر نقدی باشد.[۲]
  • شرکت نسبی:«شرکت نسبی شرکتی است که برای امور تجارتی در تحت اسم مخصوصی بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکاء به نسبت سرمایه‌ای است که در شرکت گذاشته».[۳]
  • تادیه: تأدیه، یعنی انجام دادن، به جا آوردن و ادای دین.[۴] تأدیه در لغت، به معنای پرداخت کردن، ادا کردن و رسانیدن به کار رفته است و در اصطلاح به پرداخت حق غیری که بر ذمه متعهد است؛ گفته می‌شود.[۵]
  • قرض: منظور بدهی است. دین یا بدهی [۶] تعهدی است که بر ذمه شخصی به نفع کسی وجود دارد از حیث انتساب آن به بستانکار، طلب نامیده می‌شود و از حیث نسبتی که با بدهکار دارد دین یا بدهی نام دارد.[۷]

نکات توضیحی ماده 186 قانون تجارت

شرکت نسبی از هر جهت، شبیه شرکت تضامنی است. تنها تفاوتی که بین این دو شرکت وجود دارد؛ این است که در شرکت نسبی، مسئولیت شرکا، به نسبت آورده آنان تعیین می‌گردد. به عبارت دیگر، در شرکت‌های نسبی، هر شریکی به نسبت سهم الشرکه خویش، مسئول وصول طلب شخص ثالث می‌باشد.[۸][۹]

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 186 قانون تجارت

  1. شرکت نسبی به معنای مسئولیت محدود شرکا در برابر دیون است.
  2. شرکاء در یک شرکت نسبی به میزان سرمایه‌ای که به شرکت آورده‌اند مسئولیت دارند.
  3. دارایی شرکت ابتدا برای پرداخت قروض استفاده می‌شود و در صورت ناکافی بودن، مسئولیت به عهده شرکاء است.
  4. تقسیم مسئولیت پرداخت قروض بین شرکاء به تناسب سرمایه آنان در شرکت است.
  5. دارایی شرکت باید ابتدا برای تأدیه دیون استفاده شود قبل از اینکه به سراغ شرکاء بروند.
  6. نقش میزان سرمایه‌گذاری هر شریک در تعیین میزان مسئولیت او در قبال دیون شرکت.

رویه قضایی‌های مرتبط

  • نظریه شماره 7/98/1496 مورخ 1398/11/08 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره قابلیت جلب مدیرعامل شرکت به عنوان مسئول پرداخت محکوم به ناشی از عدم پرداخت دیون شرکت

پایان‌نامه‌ و رساله‌های مرتبط

مقالات مرتبط

منابع

  1. صفر بیگ زاده. فرهنگ تعاریف قانونی. چاپ 1. کلک صبا، 1391.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6445628
  2. حمید فروحی. حقوق تجارت شرکت‌های سرمایه ای (شخصی و مختلط). چاپ 2. کیومرث، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 3940332
  3. ماده ۱۸۳ قانون تجارت
  4. آیت اله سیدمحمد موسوی بجنوردی. اندیشه‌های حقوقی (جلد دوم) (حقوق مدنی و کیفری). چاپ 1. مجمع علمی و فرهنگی مجد، 1387.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 592552
  5. مسعود انصاری و محمدعلی طاهری. دانشنامه حقوق خصوصی (جلد اول). چاپ 2. محراب فکر، 1386.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 4057760
  6. محمدجعفر جعفری لنگرودی. مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد دوم). چاپ 4. گنج دانش، 1388.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 111476
  7. محمدجعفر جعفری لنگرودی. ترمینولوژی حقوق. چاپ 7. گنج دانش، 1374.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6755724
  8. یداله بازگیر. موازین حقوق تجارت در آرای دیوانعالی کشور. چاپ 2. بازگیر، 1386.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2938800
  9. محمدطاهر کنعانی. حقوق تجارت نوین. چاپ 1. جنگل، 1391.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2633788