ماده ۴۰۵ قانون تجارت

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ماده ۴۰۵ قانون تجارت :قبل از رسیدن اجل دین اصلی ضامن ملزم به تادیه نیست ولو اینکه به واسطه ورشکستگی یا فوت مدیون اصلی دین موجل او حال‌شده باشد.

مواد مرتبط

فلسفه و مبانی نظری ماده

گروهی معتقد به عدم تأخیر در حال شدن دیون مؤجل نسبت به ضامن هستند.[۱]

نکات توضیحی تفسیری دکترین

ضمان تضامنی در قرارداد ها و در قانون مورد پذیرش قرار گرفته است.[۲]

مقالات مرتبط

منابع

  1. محمد دمیرچیلی، علی حاتمی و محسن قرایی. قانون تجارت در نظم حقوقی کنونی. چاپ 14. دادستان، 1390.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6320856
  2. محمدجعفر جعفری لنگرودی. حقوق مدنی (رهن و صلح). چاپ 4. گنج دانش، 1388.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 541580