ماده ۲۷۱ قانون تجارت

ماده ۲۷۱ قانون تجارت: شخص ثالثی که وجه برات را پرداخته، دارای تمام حقوق و وظایف دارنده برات است.

• مشاهده ماده قبلی
• مشاهده ماده بعدی

مواد مرتبط

• ماده ۱۳۳۲ قانون مدنی
• ماده ۲۷۰ قانون تجارت
• ماده ۲۷۲ قانون تجارت
• ماده ۲۷۳ قانون تجارت
• ماده ۲۶۷ قانون مدنی

توضیح واژگان

• شخص ثالث: مراد از شخص ثالث در ماده ۲۷۱ قانون تجارت، هر شخصی غیر از اشخاصی است که برات را به عنوان صادر کننده یا ظهرنویس یا براتگیر امضا نموده‌اند.
• دارنده‌ی برات: کسی است که وجه برات باید به او پرداخت شود.
• وجه: پول نقد اعم از این که داخلی باشد یا خارجی، اسکناس باشد یا مسکوک، در واقع به پول رایج هر کشور و ارزهای خارجی، وجه نقد گویند.
• حقوق: حق، امتیازی است که قانون برای افراد به رسمیت می‌شناسد مانند حق آزادی بیان، حق مالکیت و ... «حق» یکی از مفاهیم اساسی در حوزه‌های سیاسی، اخلاقی و حقوقی است. نویسندگان از دیدگاه‌های مختلف به تحلیل و بررسی ابعاد مختلف حق پرداخته‌اند. در تعریف ابتدایی، حق، شامل چهار عنصر اساسی است: صاحب حق، موضوع حق، مخاطب حق، و مبنای حق.

مطالعات تطبیقی

در ماده ۱۳۳۲ قانون مدنی جدید فرانسه نیز گفته شده است در تبدیل تعهد از طریق متعهد، رضایت متعهد اول شرط نیست. برابر ماده 1342 این قانون اگر وفای به عهد به موجب قانون از جانب ثالث باشد، وی قائم مقام متعهدله می گردد که در این حالت با پرداخت، سقوط تعهد صورت نمی گیرد.

نکات تفسیری دکترین ماده 271 قانون تجارت

چنین بیان شده است که:«هر گاه پس از صدور اذن به شخصی برای پرداخت دین اذن دهنده، مأذون پیش از قبول آن، انصراف خود را از پرداخت دین اعلام کند و سپس مبادرت به ادای دین مدیون کند، نمی‌تواند به استناد اذن مزبور، به اذن دهنده مراجعه کند، زیرا با اعلام انصراف خود، ایجاب التزام مدیون را در برابر خویش زایل کرده است».

نکته‌ی دیگر آن که، با توجه به اینکه ماده ۲۶۷ قانون مدنی، عام بوده و پیش از ماده مورد بحث از قانون تجارت، که خاص است؛ تصویب گردیده؛ لذا خاص مؤخر، عام مقدم را نسخ نموده و دیگر به استناد ماده مزبور از قانون مدنی، که پرداخت دین از سوی مدیون را، بدون اذن وی، دال بر برائت ذمه‌اش نسبت به ایفاکننده دانسته‌است؛ نمی‌توان شخص ثالثی را، که بدون کسب اذن از مسئولین برات، وجه آن را تأدیه نموده‌است؛ از حق رجوع به آنان محروم نمود. لذا شخص ثالثی که وجه برات را، از سوی یکی از ظهرنویسان یا براتکش تأدیه نموده؛ می‌تواند به همه اشخاصی که آن ظهرنویس یا برات دهنده؛ حق رجوع به آنان را داشته‌است؛ مراجعه نماید. در نهایت، شایان ذکر است که ماده ۲۷۱ قانون تجارت، نسبت به سفته نیز قابل تسری است.

نکات توضیحی ماده 271 قانون تجارت

پس از تأدیه مبلغ برات توسط ثالث، باید برات و برگه واخواست، به او تحویل داده شود تا با استناد به آن‌ها، بتواند وجه پرداخت شده را، از مسئولین برات مطالبه نماید.

رویه های قضایی

• نظریه شماره 1343/96/7 مورخ 1396/06/13 اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مقالات مرتبط

• اعتبار انتقال سند تجاری پس از سررسید یا واخواست
• ماهیت وفای به عهد و بررسی مصادیق آن در حقوق ایران
• امکان‌سنجی تصحیح عقد باطل در فقه و حقوق ایران

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 271 قانون تجارت

1. در صورت پرداخت وجه برات توسط شخص ثالث، این شخص تمام حقوق دارنده برات را به دست می‌آورد.
2. وظایف دارنده برات پس از پرداخت وجه توسط شخص ثالث به او منتقل می‌شود.
3. شخص ثالث به عنوان پرداخت‌کننده وجه، حق مطالبه وجه از مسئولان برات را دارد.
4. جایگاه قانونی شخص ثالث به عنوان دارنده برات تأیید می‌شود.
5. امکان انتقال حقوق و وظایف دارنده برات به شخص ثالث وجود دارد.