ماده ۸۸ قانون تجارت: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش |
فاطمه امیدی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{نسخ به واسطه لایحه الحاقی قانون تجارت}} | {{نسخ به واسطه لایحه الحاقی قانون تجارت}} | ||
'''ماده ۸۸ قانون تجارت''': | '''ماده ۸۸ قانون تجارت''': [[استرداد]] [[منافع|منافعی]] که بین [[شریک|شرکاء]] تقسیم شده ممکن نیست مگر اینکه تقسیم بدون ترتیب صورت [[دارایی|دارائی]] یا مخالف نتیجه حاصل از صورتمزبور بعمل آمده باشد در اینصورت نیز فقط تا پنجسال اقامه [[دعوی]] استرداد میتوان نمود. مبداءِ [[مرور زمان]] روز تقسیم منافع است. | ||
* {{زیتونی|[[ماده ۸۷ قانون تجارت|مشاهده ماده قبلی]]}} | * {{زیتونی|[[ماده ۸۷ قانون تجارت|مشاهده ماده قبلی]]}} | ||
* {{زیتونی|[[ماده ۸۹ قانون تجارت|مشاهده ماده بعدی]]}} | * {{زیتونی|[[ماده ۸۹ قانون تجارت|مشاهده ماده بعدی]]}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۲۸
این ماده بر اساس لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب ۱۳۴۷ نسخ شده است. |
ماده ۸۸ قانون تجارت: استرداد منافعی که بین شرکاء تقسیم شده ممکن نیست مگر اینکه تقسیم بدون ترتیب صورت دارائی یا مخالف نتیجه حاصل از صورتمزبور بعمل آمده باشد در اینصورت نیز فقط تا پنجسال اقامه دعوی استرداد میتوان نمود. مبداءِ مرور زمان روز تقسیم منافع است.
مواد مرتبط
نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 88 قانون تجارت
محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است. |
- استرداد منافع تقسیمشده بین شرکا معمولاً ممکن نیست.
- استثناء استرداد منافع تنها در صورت تقسیم بدون ترتیب صورت دارایی یا مخالف نتیجه آن امکانپذیر است.
- مهلت اقامه دعوی برای استرداد منافع تا پنج سال است.
- مبدا محاسبه مرور زمان از روز تقسیم منافع میباشد.