ماده ۳۹۸ قانون تجارت: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''ماده 398 قانون تجارت:''' [[قائم مقام تجارتی]] بدون اذن رییس تجارتخانه نمی‌تواند کسی را در کلیه کارهای تجارتخانه نایب خود قرار دهد.
'''ماده ۳۹۸ قانون تجارت:''' [[قائم مقام تجارتی]] بدون [[اذن]] رئیس تجارتخانه نمی‌تواند کسی را در کلیه کارهای تجارتخانه نایب خود قرار دهد.
*{{زیتونی|[[ماده ۳۹۷ قانون تجارت|مشاهده ماده قبلی]]}}
*{{زیتونی|[[ماده ۳۹۷ قانون تجارت|مشاهده ماده قبلی]]}}
*{{زیتونی|[[ماده ۳۹۹ قانون تجارت|مشاهده ماده بعدی]]}}
*{{زیتونی|[[ماده ۳۹۹ قانون تجارت|مشاهده ماده بعدی]]}}
== نکات توضیحی تفسیری دکترین ==
==مواد مرتبط==
عده ای از مفهوم مخالف ماده فوق چنین برداشت کرده اند که در انجام قسمتی از امور تجارتخانه، قائم مقام تجارتی می تواند بدون اذن رییس تجارتخانه کسی را نایب خود قرار دهد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق تجارت (مشتمل بر کلیه مباحث)|ترجمه=|جلد=|سال=1385|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2480776|صفحه=|نام۱=حسن|نام خانوادگی۱=حسنی|چاپ=5}}</ref>
* [[ماده ۳۹۴ قانون تجارت|ماده ۳۹۴]] تا [[ماده ۴۰۱ قانون تجارت]]
 
==توضیح واژگان==
*[[قائم مقام]]: قائم مقام کسی است که به جانشینی از دیگری، اعم از آن که آن دیگری مرده باشد یا زنده، حقوق و تکالیفی داشته و گاه برای اجرای اهداف فرد دیگر و گاه برای اجرای اهداف خود اقدام می‌کند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد چهارم)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=338180|صفحه=|نام۱=محمدجعفر|نام خانوادگی۱=جعفری لنگرودی|چاپ=4}}</ref>
*[[قائم مقام تجارتی]]: قائم مقام تجارتی را [[شخص حقیقی|شخصی حقیقی]] یا [[شخص حقوقی|حقوقی]] دانسته‌اند که از سوی رییس تجارتخانه برای انجام تمام امور تجارتخانه و یا امور یکی از شعب آن، نایب تجارتخانه قرار می‌گیرد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=الفارق (دایرةالمعارف عمومی حقوقی) (جلد چهارم) (عدل، مصارف ترکه)|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=4405940|صفحه=|نام۱=محمدجعفر|نام خانوادگی۱=جعفری لنگرودی|چاپ=1}}</ref> البته عده‌ای معتقدند نماینده موسسه تجاری نمی‌تواند شخص حقوقی باشد و صرفاً سمت [[وکیل]] صاحب تجارتخانه را دارد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد دوم)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=116544|صفحه=|نام۱=محمدجعفر|نام خانوادگی۱=جعفری لنگرودی|چاپ=4}}</ref>
*[[اذن]]: اذن در لغت یعنی اعلام، [[اباحه]] و رخصت، دستور، اجازه، اراده، اطاعت، علم،<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=موجبات و مسقطات ضمان قهری در فقه و حقوق مدنی ایران|ترجمه=|جلد=|سال=1379|ناشر=مجمع علمی و فرهنگی مجد|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=686568|صفحه=|نام۱=اسداله|نام خانوادگی۱=لطفی|چاپ=1}}</ref> اطلاع، پروانه.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد اول)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=80736|صفحه=|نام۱=محمدجعفر|نام خانوادگی۱=جعفری لنگرودی|چاپ=1}}</ref>
== نکات تفسیری دکترین ماده 398 قانون تجارت ==
عده‌ای از مفهوم مخالف '''ماده ۳۹۸ قانون تجارت''' چنین برداشت کرده‌اند که در انجام قسمتی از امور تجارتخانه، قائم مقام تجارتی می‌تواند بدون اذن رییس تجارتخانه کسی را نایب خود قرار دهد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق تجارت (مشتمل بر کلیه مباحث)|ترجمه=|جلد=|سال=1385|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2480776|صفحه=|نام۱=حسن|نام خانوادگی۱=حسنی|چاپ=5}}</ref>
== نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 398 قانون تجارت ==
{{هوش مصنوعی (ماده)}}
# قائم مقام تجارتی باید اذن و اجازه از رئیس تجارتخانه برای تعیین نایب داشته باشد.
# محدودیت در اعطای نیابت: قائم مقام تجارتی نمی‌تواند به طور خودسرانه و بدون اجازه، نایبی را برای همه کارهای تجارتخانه منصوب کند.
# تأکید بر اختیارات رئیس تجارتخانه: رئیس تجارتخانه دارای حق تعیین اجازه در امور نیابت است.
# هدف از این ماده جلوگیری از تفویض اختیار نامناسب و حفظ کنترل و نظارت مؤثر بر تجارتخانه است.
== مقالات مرتبط ==
* [[عدم قابلیت استناد بطلان در شرکتهای تجاری]]
* [[درآمدی بر بازشناسی وکالت مطلق]]
== منابع ==
== منابع ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
{{مواد قانون تجارت}}
{{مواد قانون تجارت}}
[[رده:قائم مقام تجارتی و سایر نمایندگان تجارتی]]
[[رده:قائم مقام تجارتی و سایر نمایندگان تجارتی]]
[[رده:اختیارات قائم مقام تجارتی]]
{{DEFAULTSORT:ماده 1990}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۶

ماده ۳۹۸ قانون تجارت: قائم مقام تجارتی بدون اذن رئیس تجارتخانه نمی‌تواند کسی را در کلیه کارهای تجارتخانه نایب خود قرار دهد.

مواد مرتبط

توضیح واژگان

  • قائم مقام: قائم مقام کسی است که به جانشینی از دیگری، اعم از آن که آن دیگری مرده باشد یا زنده، حقوق و تکالیفی داشته و گاه برای اجرای اهداف فرد دیگر و گاه برای اجرای اهداف خود اقدام می‌کند.[۱]
  • قائم مقام تجارتی: قائم مقام تجارتی را شخصی حقیقی یا حقوقی دانسته‌اند که از سوی رییس تجارتخانه برای انجام تمام امور تجارتخانه و یا امور یکی از شعب آن، نایب تجارتخانه قرار می‌گیرد.[۲] البته عده‌ای معتقدند نماینده موسسه تجاری نمی‌تواند شخص حقوقی باشد و صرفاً سمت وکیل صاحب تجارتخانه را دارد.[۳]
  • اذن: اذن در لغت یعنی اعلام، اباحه و رخصت، دستور، اجازه، اراده، اطاعت، علم،[۴] اطلاع، پروانه.[۵]

نکات تفسیری دکترین ماده 398 قانون تجارت

عده‌ای از مفهوم مخالف ماده ۳۹۸ قانون تجارت چنین برداشت کرده‌اند که در انجام قسمتی از امور تجارتخانه، قائم مقام تجارتی می‌تواند بدون اذن رییس تجارتخانه کسی را نایب خود قرار دهد.[۶]

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 398 قانون تجارت

  1. قائم مقام تجارتی باید اذن و اجازه از رئیس تجارتخانه برای تعیین نایب داشته باشد.
  2. محدودیت در اعطای نیابت: قائم مقام تجارتی نمی‌تواند به طور خودسرانه و بدون اجازه، نایبی را برای همه کارهای تجارتخانه منصوب کند.
  3. تأکید بر اختیارات رئیس تجارتخانه: رئیس تجارتخانه دارای حق تعیین اجازه در امور نیابت است.
  4. هدف از این ماده جلوگیری از تفویض اختیار نامناسب و حفظ کنترل و نظارت مؤثر بر تجارتخانه است.

مقالات مرتبط

منابع

  1. محمدجعفر جعفری لنگرودی. مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد چهارم). چاپ 4. گنج دانش، 1388.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 338180
  2. محمدجعفر جعفری لنگرودی. الفارق (دایرةالمعارف عمومی حقوقی) (جلد چهارم) (عدل، مصارف ترکه). چاپ 1. گنج دانش، 1386.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 4405940
  3. محمدجعفر جعفری لنگرودی. مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد دوم). چاپ 4. گنج دانش، 1388.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 116544
  4. اسداله لطفی. موجبات و مسقطات ضمان قهری در فقه و حقوق مدنی ایران. چاپ 1. مجمع علمی و فرهنگی مجد، 1379.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 686568
  5. محمدجعفر جعفری لنگرودی. مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد اول). چاپ 1. گنج دانش، 1388.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 80736
  6. حسن حسنی. حقوق تجارت (مشتمل بر کلیه مباحث). چاپ 5. میزان، 1385.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2480776