ماده ۱۳۰۶ قانون مدنی: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
جز (added Category:موارد شهادت using HotCat) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
== مقالات مرتبط == | == مقالات مرتبط == | ||
* [[حدود اعتبار سند نسبت به طرفین معامله، قائم مقام آنها و اشخاص ثالث]] | * [[حدود اعتبار سند نسبت به طرفین معامله، قائم مقام آنها و اشخاص ثالث]] | ||
* [[نظام کیفرگزینی ایران در رسیدگی به جرایم علیه حقوق و تکالیف خانوادگی]] | |||
* [[تفوق سند بر شهادت (نقد نظریه فقهیِ کارکرد تکمیلی اسناد در اثبات دعوا و چیرگی شهادت بر سند)]] | |||
* [[بررسی اختیار قاضی در تشخیص ارزش گواهی]] | |||
{{مواد قانون مدنی}} | {{مواد قانون مدنی}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۱۵
ماده ۱۳۰۶ قانون مدنی: جز در مواردی که قانون استثنا کرده است هیچیک از عقود و ایقاعات و تعهدات را که موضوع آن عیناً یا قیمتاً بیش از پانصد ریال باشد نمیتوان فقط به وسیله شهادت شفاهی یا کتبی اثبات کرد ولی این حکم مانع از این نیست که محاکم برای مزید اطلاع و کشف حقیقت به اظهارات شهود رسیدگی کنند. (در اصلاحات ۱۳۶۱/۱۰/۸ و ۱۳۷۰/۸/۱۴ حذف شد.)
مواد مرتبط
نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۱۳۰۶ قانون مدنی
 | محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است. |
- ماده ۱۳۰۶ قانون مدنی به محدودیت اثبات عقود، ایقاعات و تعهدات با شهادت شفاهی یا کتبی میپردازد.
- موضوع قرارداد باید بیش از پانصد ریال باشد تا این محدودیت اعمال شود.
- استثنائات این ماده توسط قانون مشخص میشود.
- محاکم میتوانند برای کشف حقیقت به اظهارات شهود توجه کنند، حتی اگر نمیتوان از شهادت بهعنوان دلیل مستقیم اثبات استفاده کرد.
- این ماده در اصلاحات ۱۳۶۱ و ۱۳۷۰ حذف شده است.