ماده ۴۰۸ قانون مدنی

ماده ۴۰۸ قانون مدنی: اگر مشتری برای ثمن، ضامن بدهد یا بایع ثمن را حواله دهد بعد از تحقق حواله، خیار تأخیر ساقط می‌شود.

• مشاهده ماده قبلی
• مشاهده ماده بعدی

مواد مرتبط

• ماده ۴۰۲ قانون مدنی

توضیح واژگان

• «مشتری»، کسی است که تعهد یا تملکی را قبول می‌نماید.
• «ثمن»، مالی است که مشتری در مقابل تملک مبیع به تملیک فروشنده درمی آورد.
• «ضامن»، شخصی است که به واسطه‌ تحقق یکی از اسباب ضمان‌قهری، یا انعقاد ضمان عقدی، دینی بر ذمه‌اش قرار می‌گیرد.
• «بایع»، کسی است که اراده خود را مبنی بر تملیک و تسلیم مبیع به مشتری، ابراز می‌کند.
• «حواله»، عقدی است که با انعقاد آن شخصی که مدیون است، طلبی را که بر ذمه خودش است به ذمه ثالثی منتقل می کند و در واقع ثالث را با طلبکار طرف می کند.

فلسفه و مبانی نظری ماده

دلیل تصویب ماده ۴۰۸ قانون مدنی، این است که قبول ضمان توسط فروشنده یا تحقق حواله، قبض ثمن محسوب گردیده و در نتیجه باید قائل به برائت ذمه خریدار شد، در واقع پس از تحقق حواله، طلب فروشنده به محتال انتقال یافته؛ که چنین فرایندی، در حکم تأدیه ثمن است، همچنین وقوع ضمان به‌طور صحیح، موجب برائت ذمه مضمونٌ عنه و اشتغال ذمه ضامن می‌گردد که چنین روندی را نیز در فرض ضمانت از خریدار بابت ثمن، باید در حکم وصول ثمن دانست.

نکات تفسیری دکترین ماده ۴۰۸ قانون مدنی

مفاد ماده ۴۰۸ قانون مدنی، بیانگر مصادیقی از تبدیل تعهد است.

گفتنی است ضمانت از خریدار بابت ثمن، در صورتی منجر به زوال خیار تأخیر ثمن می‌گردد که مشروط نبوده و دلالت بر نقل ذمه نماید، ضمان تضامنی یا همان ضمان با ضم ذمه، در حکم وثیقه بوده و نمی‌تواند خیار مزبور را ساقط نماید.

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۴۰۸ قانون مدنی

1. مسئولیت پرداخت ثمن با ضامن در صورت تضمین از جانب مشتری.
2. امکان ساقط شدن خیار تأخیر پس از حواله ثمن توسط بایع.
3. تحقق حواله به عنوان شرط برای از بین رفتن خیار تأخیر.
4. همکاری میان طرفین قرارداد برای تسویه بدهی از طریق حواله یا ضمانت.
5. نقش ضمانت و حواله در استحکام معاملات و کاهش ریسک تأخیر در پرداخت.

مقالات مرتبط

• قبض حکمی ثمن در بیع سلم