ماده ۳۹۸ قانون مدنی
ماده ۳۹۸ قانون مدنی: اگر مبیع، حیوان باشد مشتری تا سه روز از حین عقد اختیار فسخ معامله را دارد.
مواد مرتبط
توضیح واژگان
- «مبیع»، چیزی است که در معامله فروخته می شود.[۱]
- «مشتری»، کسی است که تعهد یا تملکی را قبول مینماید.[۲]
- «فسخ»، حقی است که شخص به موجب آن، میتواند از حق قانونی یا قراردادی خود، استفاده نموده و عقدی را برهم زند.[۳]
- «عقد» عبارتست از اینکه یک یا چند نفر در مقابل یک یا چند نفر دیگر تعهد بر امری نمایند و مورد قبول آنها باشد.[۴]
- «معامله»، عقد معوض و مالی است که در آن، دو مال مورد مبادله قرار می گیرند.[۵]
فلسفه و مبانی نظری ماده
به عقیده برخی از حقوقدانان، ممکن است مشتری، به دلیل عیب حیوان یا گرانی قیمت آن یا رفع نیاز خود به خرید آن، مبادرت به اعمال خیار حیوان نماید.[۶]
نکات تفسیری دکترین ماده ۳۹۸ قانون مدنی
به نظر برخی از حقوقدانان، خیار حیوان، در مواردی که مبیع، کلی است نیز، قابل اعمال میباشد و برخی دیگر، خیار مزبور را منحصر به مواردی میدانند که مبیع، عین معین است؛ زیرا در بیع کلی، تملیک، از حین عقد تحقق نیافته و منوط به وقتی است که مصادیق آن در عالم خارج، محقق گردد، از طرفی در بیع کلی، در صورت معیوب بودن مال، امکان الزام بایع به تسلیم فرد سالم وجود داشته و اعمال خیار حیوان منتفی است، چرا که خیار حیوان، یکی از اقسام خیار عیب است، با این تفاوت که در خیار حیوان، عیب مزبور مفروض بوده و نیازی به اثبات آن توسط خریدار نیست و خیار عیب نیز، فقط نسبت به اعیان شخصی، مصداق پیدا مینماید.[۷]
اعمال خیار حیوان، نسبت به چارپایانی که ذبح گردیدهاند؛ صحیح نیست،[۸][۹] چرا که به دلیل استثنایی بودن این خیار، باید به قدر متیقن بسنده نمود.[۱۰]
شایان ذکر است که اگر حیوان، به عنوان ثمن معامله، مورد توافق طرفین قرار گیرد؛ باید قائل به وجود خیار حیوان، به نفع فروشنده گردید.[۱۱]
نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۳۹۸ قانون مدنی
محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است. |
- ماده ۳۹۸ قانون مدنی در مورد معامله حیوانات بهعنوان مبیع (مورد معامله) است.
- مشتری حق فسخ معامله را دارد، یعنی میتواند معامله را لغو کند.
- مدت زمان اختیار فسخ برای مشتری سه روز است.
- شروع حساب این سه روز از زمان انجام عقد است.
مطالعات فقهی
سوابق فقهی
- اگر مبیع حیوان باشد؛ در این صورت مشتری تا سه روز، از حق خیار برخوردار است، بعید به نظر میرسد که چنین خیاری، برای بایع و در مواردی که حیوان، به عنوان ثمن، مورد توافق طرفین قرار میگیرد؛ وجود داشته باشد.[۱۲]
پایان نامه های مرتبط
مقالات مرتبط
منابع
- ↑ مرتضی یوسف زاده. حقوق مدنی (جلد ششم) عقود معین. چاپ 1. انتشار، 1390. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 3623352
- ↑ پرویز نوین و عباس خواجه پیری. حقوق مدنی (جل ششم) (عقود معین-بخش اول) (بیع، خیارات، بیع شرط، اجاره، جعاله، قرض، صلح، مضاربه). چاپ 2. گنج دانش، 1382. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6655240
- ↑ مرتضی یوسف زاده. حقوق مدنی (جلد ششم) عقود معین. چاپ 1. انتشار، 1390. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 3807484
- ↑ ماده 183 قانون مدنی
- ↑ محمدجعفر جعفری لنگرودی. مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد پنجم). چاپ 4. گنج دانش، 1388. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6654352
- ↑ ناصر کاتوزیان. حقوق مدنی عقود معین (قسمت اول) (معاملات معوض، عقود تملیکی، بیع، معاوضه، اجاره، قرض). چاپ 6. مدرس، 1374. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 3647868
- ↑ ناصر کاتوزیان. حقوق مدنی عقود معین (قسمت اول) (معاملات معوض، عقود تملیکی، بیع، معاوضه، اجاره، قرض). چاپ 6. مدرس، 1374. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 3644124
- ↑ سیدمرتضی قاسمزاده، حسن ره پیک و عبداله کیایی. تفسیر قانون مدنی اسناد آرا و اندیشههای حقوقی (با تجدیدنظر و اضافات). چاپ 3. سمت، 1388. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 363184
- ↑ حسن ره پیک. حقوق مدنی (جلد ششم) عقود معین (بخش اول) (بیع، معاوضه، اجاره، قرض، جعاله و صلح). چاپ 1. خرسندی، 1387. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1854776
- ↑ حسن ره پیک. حقوق مدنی (جلد ششم) عقود معین (بخش اول) (بیع، معاوضه، اجاره، قرض، جعاله و صلح). چاپ 1. خرسندی، 1387. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1854776
- ↑ حسن ره پیک. حقوق مدنی (جلد ششم) عقود معین (بخش اول) (بیع، معاوضه، اجاره، قرض، جعاله و صلح). چاپ 1. خرسندی، 1387. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1854776
- ↑ عبداله کیایی. قانون مدنی و فتاوای امام خمینی (جلد اول). چاپ 1. سمت، 1384. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 46684