ماده ۲۹۸ قانون مدنی

ماده ۲۹۸ قانون مدنی: اگر فقط محل تأدیه دینین مختلف باشد تهاتر وقتی حاصل می‌شود که با تأدیهٔ مخارج مربوط به نقل موضوع قرض از محلی به محل دیگر یا به نحوی از انحاء طرفین حق تأدیه در محل معین را ساقط نمایند.

• مشاهده ماده قبلی
• مشاهده ماده بعدی

مواد مرتبط

• ماده ۲۹۴ قانون مدنی

• ماده ۲۹۶ قانون مدنی

توضیح واژگان

«قرض» در ماده ۲۹۸ قانون مدنی، به معنای تملیک مال به یکی از طرفین، به شرط تملیک متقابل مثل همان مال توسط طرف مقابل می باشد.

مطالعات تطبیقی

• تهاتر قراردادی در ماده ۲–۱۳۴۸ قانون مدنی فرانسه تصریح گردیده‌ است.

نکات تفسیری دکترین ماده ۲۹۸ قانون مدنی

تهاتر، به اقسام قانونی، قراردادی و قضایی قابل تقسیم است. از تهاتر قانونی، به تهاتر عقلی و قهری نیز، تعبیر نموده‌اند.

تهاتر موضوع ماده ۲۹۸ قانون مدنی، از نوع تهاتر اختیاری است. ماده ۲۹۸ قانون مدنی، تخصیصی است بر ماده ۲۹۶ قانون مدنی، در مورد اختلاف در مکان پرداخت دو دین. تأدیهٔ مخارج مربوط به نقل موضوع قرض، از محلی به محل دیگر، موجبات تحقق تهاتر قهری را فراهم می‌نماید، بدون اینکه نیازی باشد در این رابطه توافقی صورت پذیرد.

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۲۹۸ قانون مدنی

1. تهاتر در صورت تفاوت در محل تأدیه دیون ممکن است.
2. برای تحقق تهاتر نیاز است که مخارج نقل موضوع قرض از محلی به محل دیگر پرداخت شود.
3. طرفین می‌توانند با توافق، حق تأدیه در محل معین را ساقط کنند.
4. مخارج مربوط به نقل موضوع قرض می‌تواند به صورت‌های مختلف پرداخت شود.
5. ساقط کردن حق تأدیه در محل معین نیازمند رضایت هر دو طرف است.

مقالات مرتبط

• تحلیل فقهی و حقوقی تفاوت تهاتر با مقاصه و تقاص