ماده ۴۰۶ قانون مدنی

ماده ۴۰۶ قانون مدنی: خیار تأخیر مخصوص بایع است و برای مشتری از جهت تأخیر در تسلیم مبیع این اختیار نمی‌باشد.

• مشاهده ماده قبلی
• مشاهده ماده بعدی

مواد مرتبط

• ماده ۴۰۲ قانون مدنی

توضیح واژگان

• «خیار تأخیر» یا «خیار تأخیر ثمن» در ماده ۴۰۶ قانون مدنی، به معنای ضمانت اجرای فسخ بیع است که علاوه بر امکان الزام مشتری به تأدیه ثمن یا استفاده بایع از حق حبس خویش، فسخ بیع را با شرایط خاصی امکان پذیر می‌گرداند.

• «بایع»، کسی است که اراده خود را مبنی بر تملیک و تسلیم مبیع به مشتری، ابراز می‌کند.
• «مشتری»، کسی است که تعهد یا تملکی را قبول می‌نماید.
• «تسلیم»، یعنی یکی از متعاقدین، طرف دیگر را نسبت به مال موضوع معامله مسلط نماید.
• «مبیع»، چیزی است که در معامله فروخته می‌شود.
• «تأخیر» در لغت، به معنی «قرار دادن چیزی بعد از جای آن و عقب انداختن» آمده است.

فلسفه و مبانی نظری ماده

علت وضع ماده ۴۰۶ قانون مدنی این است که با وجود امکان الزام فروشنده نسبت به وفای به عهد خویش، نیازی به ایجاد حق فسخ برای متعهدٌله نمی‌باشد.

نکات تفسیری دکترین ماده ۴۰۶ قانون مدنی

با توجه به اینکه اصل بر لزوم معاملات بوده و حق خیار، مخالف با اصل است؛ ثبوت آن، منوط به وجود دلیل خاص می‌باشد. برخلاف تأخیر ثمن، در مورد تأخیر مبیع، قانونگذار، علتی را برای قائل شدن حق فسخ به نفع خریدار، مدنظر نداشته و تنها الزام بایع را به تسلیم مبیع از طریق مراجعه به حاکم امکان پذیر دانسته‌ است.

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۴۰۶ قانون مدنی

1. خیار تأخیر، تنها مختص بایع است و مشتری نمی‌تواند از آن استفاده کند.
2. مشتری نمی‌تواند به دلیل تأخیر در تسلیم مبیع، از خیار تأخیر استفاده نماید.
3. خیار تأخیر به شرایطی بستگی دارد که در آن فروشنده محق به استفاده از این حق است.
4. این نوع خیار به موضوع تأخیر در معامله مرتبط است.
5. قانون به مشتری این اختیار را نمی‌دهد که به دلیل تأخیر، عقد را فسخ کند.

مطالعات فقهی

مستندات فقهی

• بنا بر اجماع و اتفاق نظر فقها، حق خیار تأخیر در تسلیم، منحصر به بایع بوده و خریدار از چنین حقی برخوردار نمی‌باشد.

مقالات مرتبط

• حدود تعهد اطلاع رسانی پیش قراردادی در قوانین بیمه انگلستان و ایران