ماده ۳۴۰ قانون مدنی: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
جز (Nasim صفحهٔ ماده 340 قانون مدنی را به ماده ۳۴۰ قانون مدنی منتقل کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۱۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
در ایجاب و | '''ماده ۳۴۰ قانون مدنی''': در [[ایجاب]] و [[قبول]]، الفاظ و عبارات باید صریح در معنی [[بیع]] باشد. | ||
* {{زیتونی|[[ماده ۳۳۹ قانون مدنی|مشاهده ماده قبلی]]}} | |||
* {{زیتونی|[[ماده ۳۴۱ قانون مدنی|مشاهده ماده بعدی]]}} | |||
== مواد مرتبط == | |||
* [[ماده ۳۳۹ قانون مدنی]] | |||
== توضیح واژگان == | == توضیح واژگان == | ||
* «ایجاب» به معنای ابراز تمایل برای انعقاد یک [[قرارداد]] مطابق شرایط معین میباشد، در واقع ایجاب، پیشنهاد [[معامله]] است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=بررسی نقش توافق در تشکیل قرارداد حقوق مدنی (جلد سوم)|ترجمه=|جلد=|سال=1392|ناشر=آیین دادرسی|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6655576|صفحه=|نام۱=اباست|نام خانوادگی۱=پورمحمد|نام۲=فرمان|نام خانوادگی۲=کرم روان|چاپ=1}}</ref> | |||
* اعلام [[اراده]] مخاطب ایجاب، برای انعقاد قراردادی که به او پیشنهاد شده است، «قبول» نام دارد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق تعهدات (قراردادها)|ترجمه=|جلد=|سال=1390|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6655580|صفحه=|نام۱=مجید (ترجمه)|نام خانوادگی۱=ادیب|چاپ=1}}</ref> | |||
== مطالعات تطبیقی == | |||
* مبحث [[انتقال طلب]] در [[قانون مدنی فرانسه|قانون مدنی جدید فرانسه]] در [[ماده ۱۳۲۱ قانون مدنی فرانسه|ماده ۱۳۲۱]] تصریح گردیده است که به موجب آن [[طلبکار]] به صورت معوض یا رایگان تمام یا بخشی از [[طلب]] خود نسبت به [[بدهکار]] را به [[شخص ثالث|شخص ثالثی]] منتقل می نماید.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون مدنی فرانسه|ترجمه=|جلد=|سال=1401|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6713216|صفحه=|نام۱=سیامک|نام خانوادگی۱=پاکباز|چاپ=1}}</ref> | |||
با فقدان صراحت و تردید در وجود قصد بین | == نکات تفسیری دکترین ماده ۳۴۰ قانون مدنی == | ||
ملاک تعیین صراحت الفاظ و عبارات در معنای بیع، [[عرف]] است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=دوره مقدماتی حقوق مدنی (جلد اول) (درسهایی از عقود معین) (بیع، اجاره، قرض، جعاله، شرکت، صلح)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2877360|صفحه=|نام۱=ناصر|نام خانوادگی۱=کاتوزیان|چاپ=13}}</ref> ذکر اصطلاح «صریح» در '''ماده ۳۴۰ قانون مدنی'''، دلالت بر قاطع و روشن بودن ایجاب و قبول داشته و نافی اعتبار قبول ضمنی نیست،<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=دوره مقدماتی حقوق مدنی (جلد اول) (درسهایی از عقود معین) (بیع، اجاره، قرض، جعاله، شرکت، صلح)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2877360|صفحه=|نام۱=ناصر|نام خانوادگی۱=کاتوزیان|چاپ=13}}</ref> بنابراین نیازی نیست که طرفین، تصریح به لفظ بیع نمایند،<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=قانون مدنی در نظم حقوقی کنونی|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=94636|صفحه=|نام۱=ناصر|نام خانوادگی۱=کاتوزیان|چاپ=26}}</ref> البته لازم به ذکر است که با فقدان صراحت و تردید در وجود [[قصد انشاء|قصد]] بین [[متعاملین]]؛ بیع [[بطلان عقد|باطل]] است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مجموعه محشای قانون مدنی|ترجمه=|جلد=|سال=1387|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1712644|صفحه=|نام۱=محمدجعفر|نام خانوادگی۱=جعفری لنگرودی|چاپ=3}}</ref> | |||
حکم | حکم '''ماده ۳۴۰ قانون مدنی'''، نافی اعتبار [[بیع معاطاتی]] نیست.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=قانون مدنی در نظم حقوقی کنونی|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=94640|صفحه=|نام۱=ناصر|نام خانوادگی۱=کاتوزیان|چاپ=26}}</ref> | ||
== نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۳۴۰ قانون مدنی == | |||
{{هوش مصنوعی (ماده)}} | |||
# ایجاب و قبول در معاملات باید شفاف و واضح باشد. | |||
# استفاده از الفاظ و عبارات صریح در معاملات ضروری است. | |||
# عبارات مورد استفاده باید به وضوح به معنی بیع (خرید و فروش) اشاره داشته باشند. | |||
# وجود صراحت در الفاظ، از سوءتفاهم و اختلاف جلوگیری میکند. | |||
# اهمیت شفافیت و وضوح در کاهش [[دعوی|دعاوی]] حقوقی مربوط به قراردادها. | |||
== مطالعات فقهی == | |||
=== سوابق فقهی === | |||
* همه قراردادها، باید با الفاظ صریح واقع گردند؛ زیرا تنها چنین الفاظی، [[قدر متیقن]] در تأثیر هستند و لفظ غیرصریح، متضمن ایجاد تردید بوده؛ و با وجود تردید در معنای لفظ، حالت سابق، [[استصحاب]] گردیده و حکم به عدم وقوع عقد میشود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون مدنی (جلد اول)|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=239876|صفحه=|نام۱=سیدعلی|نام خانوادگی۱=حائری شاه باغ|چاپ=3}}</ref> البته ذکر الفاظ مَجاز به همراه [[قرینه]]، میتواند دلالت بر وقوع عقد نماید.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون مدنی (جلد اول)|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=239876|صفحه=|نام۱=سیدعلی|نام خانوادگی۱=حائری شاه باغ|چاپ=3}}</ref> | |||
همه قراردادها، باید با الفاظ صریح واقع | |||
عقود، باید با الفاظ خاص واقع گردند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون مدنی (جلد اول)|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=239876|صفحه=|نام۱=سیدعلی|نام خانوادگی۱=حائری شاه باغ|چاپ=3}}</ref> | * عقود، باید با الفاظ خاص واقع گردند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون مدنی (جلد اول)|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=239876|صفحه=|نام۱=سیدعلی|نام خانوادگی۱=حائری شاه باغ|چاپ=3}}</ref> | ||
== انتقادات == | |||
با توجه به اینکه ایجاب و قبول، تنها از راه لفظ واقع نمیگردد؛ قانونگذار نباید فقط به دلیل اینکه [[غلبه]] با لفظ است؛ تصریح به نقش الفاظ در تحقق بیع مینمود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=الفارق (دایرةالمعارف عمومی حقوقی) (جلد چهارم) (عدل، مصارف ترکه)|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=4390544|صفحه=|نام۱=محمدجعفر|نام خانوادگی۱=جعفری لنگرودی|چاپ=1}}</ref> | |||
== مقالات مرتبط == | |||
* [[روششناسی اثبات قرارداد|روش شناسی اثبات قرارداد]] | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس|۲}} | ||
{{مواد قانون مدنی}} | |||
[[رده:مواد قانون مدنی]] | |||
[[رده:اموال]] | |||
[[رده:عقود-معین]] | |||
[[رده:بیع]] | |||
[[رده:احکام بیع]] | |||
{{DEFAULTSORT:ماده 1705}} | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۵۷
ماده ۳۴۰ قانون مدنی: در ایجاب و قبول، الفاظ و عبارات باید صریح در معنی بیع باشد.
مواد مرتبط
توضیح واژگان
- «ایجاب» به معنای ابراز تمایل برای انعقاد یک قرارداد مطابق شرایط معین میباشد، در واقع ایجاب، پیشنهاد معامله است.[۱]
- اعلام اراده مخاطب ایجاب، برای انعقاد قراردادی که به او پیشنهاد شده است، «قبول» نام دارد.[۲]
مطالعات تطبیقی
- مبحث انتقال طلب در قانون مدنی جدید فرانسه در ماده ۱۳۲۱ تصریح گردیده است که به موجب آن طلبکار به صورت معوض یا رایگان تمام یا بخشی از طلب خود نسبت به بدهکار را به شخص ثالثی منتقل می نماید.[۳]
نکات تفسیری دکترین ماده ۳۴۰ قانون مدنی
ملاک تعیین صراحت الفاظ و عبارات در معنای بیع، عرف است.[۴] ذکر اصطلاح «صریح» در ماده ۳۴۰ قانون مدنی، دلالت بر قاطع و روشن بودن ایجاب و قبول داشته و نافی اعتبار قبول ضمنی نیست،[۵] بنابراین نیازی نیست که طرفین، تصریح به لفظ بیع نمایند،[۶] البته لازم به ذکر است که با فقدان صراحت و تردید در وجود قصد بین متعاملین؛ بیع باطل است.[۷]
حکم ماده ۳۴۰ قانون مدنی، نافی اعتبار بیع معاطاتی نیست.[۸]
نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۳۴۰ قانون مدنی
 | محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است. |
- ایجاب و قبول در معاملات باید شفاف و واضح باشد.
- استفاده از الفاظ و عبارات صریح در معاملات ضروری است.
- عبارات مورد استفاده باید به وضوح به معنی بیع (خرید و فروش) اشاره داشته باشند.
- وجود صراحت در الفاظ، از سوءتفاهم و اختلاف جلوگیری میکند.
- اهمیت شفافیت و وضوح در کاهش دعاوی حقوقی مربوط به قراردادها.
مطالعات فقهی
سوابق فقهی
- همه قراردادها، باید با الفاظ صریح واقع گردند؛ زیرا تنها چنین الفاظی، قدر متیقن در تأثیر هستند و لفظ غیرصریح، متضمن ایجاد تردید بوده؛ و با وجود تردید در معنای لفظ، حالت سابق، استصحاب گردیده و حکم به عدم وقوع عقد میشود.[۹] البته ذکر الفاظ مَجاز به همراه قرینه، میتواند دلالت بر وقوع عقد نماید.[۱۰]
- عقود، باید با الفاظ خاص واقع گردند.[۱۱]
انتقادات
با توجه به اینکه ایجاب و قبول، تنها از راه لفظ واقع نمیگردد؛ قانونگذار نباید فقط به دلیل اینکه غلبه با لفظ است؛ تصریح به نقش الفاظ در تحقق بیع مینمود.[۱۲]
مقالات مرتبط
منابع
- ↑ اباست پورمحمد و فرمان کرم روان. بررسی نقش توافق در تشکیل قرارداد حقوق مدنی (جلد سوم). چاپ 1. آیین دادرسی، 1392. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6655576
- ↑ مجید (ترجمه) ادیب. حقوق تعهدات (قراردادها). چاپ 1. میزان، 1390. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6655580
- ↑ سیامک پاکباز. شرح قانون مدنی فرانسه. چاپ 1. میزان، 1401. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6713216
- ↑ ناصر کاتوزیان. دوره مقدماتی حقوق مدنی (جلد اول) (درسهایی از عقود معین) (بیع، اجاره، قرض، جعاله، شرکت، صلح). چاپ 13. گنج دانش، 1388. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2877360
- ↑ ناصر کاتوزیان. دوره مقدماتی حقوق مدنی (جلد اول) (درسهایی از عقود معین) (بیع، اجاره، قرض، جعاله، شرکت، صلح). چاپ 13. گنج دانش، 1388. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2877360
- ↑ ناصر کاتوزیان. قانون مدنی در نظم حقوقی کنونی. چاپ 26. میزان، 1389. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 94636
- ↑ محمدجعفر جعفری لنگرودی. مجموعه محشای قانون مدنی. چاپ 3. گنج دانش، 1387. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1712644
- ↑ ناصر کاتوزیان. قانون مدنی در نظم حقوقی کنونی. چاپ 26. میزان، 1389. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 94640
- ↑ سیدعلی حائری شاه باغ. شرح قانون مدنی (جلد اول). چاپ 3. گنج دانش، 1386. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 239876
- ↑ سیدعلی حائری شاه باغ. شرح قانون مدنی (جلد اول). چاپ 3. گنج دانش، 1386. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 239876
- ↑ سیدعلی حائری شاه باغ. شرح قانون مدنی (جلد اول). چاپ 3. گنج دانش، 1386. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 239876
- ↑ محمدجعفر جعفری لنگرودی. الفارق (دایرةالمعارف عمومی حقوقی) (جلد چهارم) (عدل، مصارف ترکه). چاپ 1. گنج دانش، 1386. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 4390544